Zapisz się na warsztat

Podstawy Pozytywnej Dyscypliny


Pozytywna dyscyplina

Geneza pozytywnej dyscypliny

Prekursorem Pozytywnej Dyscypliny był Alfred Adler z pochodzenia Austriak (w czasie wojny osiadł w USA). Ten wiedeński psychiatra działał w tych samych czasach co znany wszystkim Zygmunt Freud. Pomimo tego oba nurty psychologiczne były całkowicie odmienne. A. Adler wierzył, że największymi potrzebami człowieka są: potrzeba przynależności, znaczenia, bliskich relacji i poczucia wartości (miał rację, prawda? 😊. Pracę Adlera kontynuował Rudolf Dreikurs (również wiedeński psychiatra), który wierzył, że wszystkie relacje międzyludzkie, również te rodzinne, powinny opierać się na wzajemnym szacunku i poszanowaniu godności drugiego człowieka.

Autor pozytwynej dyscypliny

Jane Nelsen – amerykańska terapeutka poszukując metody wychowawczej dla siebie i swoich dzieci natrafiła na prace Adlera i Dreikursa. Samodzielnie opracowała metodę bazując na założeniach Alfreda Adlera, w 1981 roku wydając pierwszą książkę pt. „Pozytywna Dyscyplina, kolejne (PD dla nastolatków, PD dla przedszkolaków) we współpracy z innymi autorkami. W Polsce prekursorkami metody są Joanna Baranowska, Sylwia Anderson- Hanney i Minh Thuy Dao.

Podstawowe składowe Pozytywnej Dyscypliny

Do podstawowych składowych PD możemy zaliczyć:

  • Wzajemny szacunek – rodzice wyrażają stanowczość, okazując szacunek sobie i wymogom sytuacji, a uprzejmość, szanując potrzeby dziecka.
  • Rozumienie przekonania stojącego za zachowaniem – za każdym zachowaniem dziecka stoi jakiś cel, łatwiej zmienisz zachowanie dziecka jeśli odkryjesz motywację leżącą u jego podstaw.
  • Skuteczna komunikacja – rodzice i dzieci mogą nauczyć się dobrze słuchać i zwracać do siebie nawzajem z szacunkiem, by prosić to o co potrzebują.
  • Rozumienie świata dziecka – zrozumienie świata dziecka pozwoli lepiej reagować na jego zachowanie związane z etapami rozwoju
  • Dyscyplina, która uczy od łac.disciplini- podążać/ – skuteczna dyscyplina uczy wartościowych umiejętności społecznych oraz życiowych i nie zawiera w sobie ani elementów pobłażliwości, ani kary
  • Koncentracja na rozwiązaniach – poczucie winy nigdy nie rozwiązuje problemów, wspólnie z dzieckiem opracowujecie rozwiązania problemu nie skupiając się na „kto zaczął” albo „kto zawinił”
  • Zachęta – to docenienie wysiłków i postępu, a nie tylko sukcesów. Dzięki niej dzieci rozwijają wiarę we własne siły i umiejętności
  • Dzieci zachowują się lepiej, gdy czują się lepiej –dzieci chętniej współpracują jeśli ze strony rodziców czują miłość, troskę i wsparcie

na podstawie „Pozytywna Dyscyplina dla przedszkolaków” J. Nelsen

O mnie: Magda A. Pytlok – doświadczony psycholog i coach, certyfikowany edukator Pozytywnej Dyscypliny. Od zawsze zainteresowana wspieraniem ludzi. Od ponad 10 lat pomaga dzieciom prawidłowo rozwijać się w sferze emocjonalno-społecznej i intelektualnej, a ich rodzicom wspierać ten proces. Prywatnie żona jednego męża i mama szczęśliwych dzieci.

Autor posta: psycholog Magda Pytlok

Jestem psychologiem pracującym w przedszkolu od ponad 10 lat. Prowadzę zajęcia rozwijające kompetencje społeczno-emocjonalne, ale również wspierające rozwój procesów poznawczych.

Uwielbiam Pozytywną Dyscyplinę, jogę, metody relaksacyjne, Mazury i Warmię, psychologię, rozwój oraz robótki ręczne.

Prowadzę fanpage Porady psychologiczne i rodzicielskie - Symbolia oraz grupę o tej samej nazwie. Mam dwoje cudownych, żywiołowych dzieci oraz jednego wspierającego męża.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Nadchodzące warsztaty

Nie odnaleziono wydarzeń!

Bądź na bierząco